Greek Radio-Theatre

για όσους αγαπούν το ραδιοφωνικό θέατρο



Όποιος έχει χρόνο και διάθεση θα μπορεί να συμμετέχει όσο και όταν μπορεί ........ η συνέχεια εδώ

Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

ΡΟΥΙ ΜΠΛΑΣ ΤΟΥ ΒΙΚΤΟΡ ΟΥΓΚΩ




Η υπόθεση του δράματος του Hugo εκτυλίσσεται στην Ισπανία του 17ου αιώνα και συγκεκριμένα κατά την περίοδο βασιλείας του τελευταίου Ισπανού μονάρχη της δυναστείας των Αψβούργων, Καρόλου Β'.

Σύμφωνα με την υπόθεση του έργου, ο ευγενής Don Salluste θέλοντας να εκδικηθεί τη βασίλισσα για την αποπομπή του από τη βασιλική Αυλή, μεταμφιέζει τον υπηρέτη του Ruy Blas σε ευγενή και τον παρουσιάζει στην Αυλή.

Ο Blas με την ευφυΐα του κερδίζει τις εντυπώσεις και διορίζεται πρωθυπουργός προβαίνοντας σε σειρά κοινωνικών μεταρρυθμίσεων, ενώ ταυτόχρονα κερδίζει και την καρδιά της ίδιας της βασίλισσας. Όμως ο Don Salluste τελικά φανερώνει την πλεκτάνη του και εξευτελίζει τον Blas, ο οποίος τον σκοτώνει και αποφασίζει να αυτοκτονήσει με δηλητήριο. Τη στιγμή του θανάτου του η βασίλισσα του προσφέρει τη συγχώρεσή της και δημόσια αποκαλύπτει τα ερωτικά της συναισθήματα για εκείνον.

ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Κώστας Αρζόγλου Πέτρος Φυσσούν Θεοδόσης Ισαακίδης, Νόρα Κατσέλη Λάμπρος Κοτσίρης, Κυριάκος Κατριβάνος, Έφη Ροδίτη, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Θόδωρος Συριώτης, Κώστας Κοντογιάννης, Νίκος Μπιρμπίλης, Λευτέρης Ελευθεριάδης, Αγνή Βλάχου, Δημήτρης Μαλαβέτας Δήμητρα Γεννηματά, Νίκος Μπίνας, Φραγκούλης Φραγκούλης
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Ντίνος Δημόπουλος
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Θρασύβουλος Σταύρου
ΔΙΑΣΚΕΥΗ Ντίνος Δημόπουλος

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Ελ Σιντ του Πιερ Κορνέιγ


Pierre Corneille  - EL CID

Ο τίτλος Ελ Σιντ (στα ισπανικά προφέρεται Ελ Θιδ), προέρχεται από το ισπανικό άρθρο Ελ και την αραβική λέξη سيد«σίντι» ή «σαϊντ» (κύριος, άρχοντας). Ο τίτλος Καμπεαδόρ (Campeador) ανήκει στη δημώδη Λατινική και μπορεί να αποδοθεί ως «κύριος των πολεμικών τεχνών».
Ο Ροδρίγο (ή Ρούι) Ντιάθ δε Βιβάρ (ισπ. Rodrigo ή Ruy Díaz de Vivar) (Βιβάρ περ. 1048 – Βαλένθια 10 Ιουλίου 1099) γνωστός και ως Ελ Σιντ Καμπεαδόρ ήταν Καστιλλιανός αριστοκράτης, στρατιωτικός και πολιτικός. Χρημάτισε αλφέρεθ (alférez), δηλαδή αρχιστράτηγος του καστιλλιανικού στρατού υπό τον Σάντσο Β' της Καστίλλης, ενώ εξορίστηκε από τον αδερφό και διάδοχο του τελευταίου Αλφόνσο ΣΤ'. Η εξορία αυτή έγινε έναυσμα για τη μυθιστορηματική ζωή και δράση που επέδειξε έκτοτε με αποκορύφωμα την κατάκτηση της πλούσιας πόλης της Βαλένθια. Οι συνεχείς στρατιωτικοί θρίαμβοι εναντίον χριστιανών και μουσουλμάνων, καθώς και η συνήθειά του να μην πολιτεύεται σύμφωνα με τα φεουδαρχικά ήθη της εποχής, τον κατέστησε αγαπητό στον ισπανικό λαό και πρότυπο για τους ιππότες της πατρίδας του. Μετά το θάνατό του τα κατορθώματά του, πραγματικά και φανταστικά, τραγουδήθηκαν όσο λίγων από τους τροβαδούρους, δημιουργώντας ένα θρύλο γύρω από το όνομά του. Θεωρείται εθνικός ήρωας της Ισπανίας.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Τζώρτζης, Ιάκωβος Ψαρράς, Γιώργος Βελέντζας, Στέφανος Ληναίος, Γιώργος Μπάρτης, Δημήτρης Γιαννόπουλος, Γιώργος Μπαγιώκης, Ματίνα Καρρά, Έλλη Βοζικιάδου, Λουίζα Ποδηματά, Δημήτρης Μπάνος, Ελένη Νενεδάκη.


Διάρκεια 80΄

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

Τζελσομίνα της Πιερέτ Ντιπουαγιέ



PIERRETTE DUPOYET  “Gelsomina”     


Η Ολια Λαζαρίδου ερμηνεύει την Τζελσομίνα της Πιερέτ Ντιπουαγιέ, που βασίζεται στη «La Strada» του Φελίνι

Υπόθεση: Η φτωχή μητέρα της Τζελσομίνα πουλά την κόρη της σε βάναυσο πλανόδιο διασκεδαστή. Το αθώο κορίτσι τον ακολουθεί στην περιοδεία του όπου γνωρίζει και ερωτεύεται τον «Τρελό».
Εχοντας εγκαταλείψει για λίγο τον νεορεαλισμό, ο Φελίνι πραγματεύεται μέσα από τους χαρακτήρες του φιλμ θεμελιώδη θέματα όπως η λύτρωση και η χάρη, αναδομώντας ήρωες κατακυριευμένους από τα συναισθήματά τους και διαρκώς διαπλεκόμενους σε μια περισσότερο σκοτεινή και βαθιά ουμανιστική εκδοχή της «Πεντάμορφης Και Του Τέρατος».

Οι χαρακτήρες είναι διαχρονικά-αρχετυπικά σύμβολα: η αφελής αλλά αφοσιωμένη Gelsomina, o κτηνώδης σαλτιμπάγκος Zampano και ο συμπονετικός ακροβάτης "Il matto" δηλ. « Ο τρελός»

Η προβολή του "La Strada" στην Ιταλία προκάλεσε αντιφατικές αντιδράσεις.
Οι καθολικοί την αποθέωσαν, ερμηνεύοντας την επιμονή της Gelsomina να μην εγκαταλείπει τον βίαιο Zampanò (λέει χαρακτηριστικά «Aν δε μείνω εγώ μαζί του, ποιος θα μείνει;») ως απόδειξη της Θειας Χάριτος.
Οι αριστεροί κριτικοί κατηγόρησαν τον σκηνοθέτη για προδοσία του νεορεαλισμού, παράβλεψη των ιστορικών-κοινωνικών παραμέτρων και υπερβάλλοντα μυστικισμό.


Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Ο ΡΙΝΟΚΕΡΟΣ του Ευγένιου ΙΟΝΕΣΚΟ

“ Ένα συμβολικό έργο, σχόλιο του συγγραφέα, για την προσαρμογή της Γερμανικής κοινωνίας στην άνοδο του ναζισμού.
Επίκαιρο το θέμα, αν παρατηρήσουμε τις αντιδράσεις της σημερινής κοινωνίας στις καινούριες προκλήσεις των καιρών. Μετανάστες, Τσιγγάνοι, Καταναλωτές, ψηφοφόροι, συνειδητοποιημένοι πολίτες της γης, συντηρητισμός.
Αναμφίβολα μια μουδιασμένη κοινωνία παγκοσμίως και ανίκανη να διαχειριστεί τον εαυτό της, κινδυνεύοντας να συνθλιβεί κάτω από το βάρος των επιλογών της.”
Σε μια μάλλον αλλόκοτη και παράλογη ιστορία του θεατρικού του έργου με τίτλο «Ο ρινόκερος» ο Ευγένιος Ιονέσκο μας περιγράφει μια μικρή επαρχιακή πόλη στην οποία όλοι οι άνθρωποι μετατρέπονται βαθμιαία σε ρινόκερους, δηλαδή χάνουν την ανθρωπιά τους, αποκτηνώνονται και προσαρμόζονται στο κομφορμιστικό ρεύμα της εποχής τους με την ενσωμάτωσή τους στη νέα ζωώδη κυρίαρχη κατάσταση πραγμάτων.
Το έργο κλείνει με την εσωτερική πάλη του πρωταγωνιστή του Μπερανζέ, του τελευταίου που ακόμη παραμένει άνθρωπος, μια και η σύντροφός του Ντέζη υποχώρησε και αυτή και μετατράπηκε σε ρινόκερο. Και ο Μπερανζέ καταλήγει:
«Θα πολεμήσω ενάντια σ’ όλο τον κόσμο. Η καραμπίνα μου, πού είναι η καραμπίνα μου; (Γυρίζει προς το μέρος του τοίχου, που φαίνονται πάντα τα κεφάλια των ρινόκερων και ουρλιάζει με όλη του τη δύναμη).
Ενάντια σ’ όλον τον κόσμο! Θα υπερασπίσω τον εαυτόν μου ενάντια σ’ όλο τον κόσμο… δεν θα καθίσω με σταυρωμένα χέρια, θα πολεμήσω… Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος… και μέχρι να ‘ρθεί το τέλος θα παραμείνω άνθρωπος! Οχι δεν θα συνθηκολογήσω!… ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΩ ΣΑΝ ΚΑΙ ΣΑΣ!».
 Το παραπάνω σημείωμα παρουσίασης το δανειστήκαμε απο το site www.ksm.gr
  Η ηχογράφηση για το ραδιόφωνο έγινε το 1960 και ερμηνεύουν οι ηθοποιοί:
Ανδρέας Φιλιππίδης, Κλεώ Σκουλούδη, Δήμος Σταρένιος, Γιώργος Μοσχίδης, Βάσω Μεταξά, Κώστας Ρηγόπουλος, Άννα Κυριακού, Βίκτωρ Παγουλάτος, Ευάγγελος Πρωτοπαππάς, Κώστας Παπαγεωργίου, Γιώργος Πλούτης και Απόστολος Αυδής
Η μετάφραση του έργου έγινε από την Ιουλία Ιατρίδη και η Ραδιοσκηνοθεσία είναι του Μήτσου Λυγίζου.
Η διάρκεια του έργου είναι 1 ώρα και 40 λεπτά.
Καλή σας ακρόαση!


Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Η ΚΕΡΕΝΙΑ ΚΟΥΚΛΑ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΥ


Από τη Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012 και κάθε μέρα εκτός Σαββάτου και Κυριακής στις οκτώ το βράδυ, από το Τρίτο Πρόγραμμα 90,9 και 95,6 και από την ιστοσελίδα της ΕΡΤ η ηθοποιός Ιφιγένεια Αστεριάδη διαβάζει το μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου «Η Κερένια Κούκλα» σε 18 ημίωρα επεισόδια, τα οποία ηχογραφήθηκαν για την Ελληνική Ραδιοφωνία.

Επιμέλεια αφήγησης: Νίκος Δημητρόπουλος
Συναρμογή-ηχητικές στίξεις: Γιώργος Χελιδονίδης
Μουσική επιμέλεια: Στέλιος Κεφαλόπουλος

Η «Κερένια Κούκλα» του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Πατρίς το 1908 και εκδόθηκε σε βιβλίο το 1911, τη χρονιά θανάτου του συγγραφέα. Πρόκειται για ένα ψυχολογικό μυθιστόρημα και όπως αναφέρει ο ίδιος ο συγγραφέας στον πρόλογο του έργου πρόκειται για μια «ιστορία απλή και λυπητερή, γιατί απλή και λυπητερή είναι η ζωή».
Η υπόθεση του έργου διαδραματίζεται σε μια λαϊκή συνοικία της πρωτεύουσας και μας περιγράφει τη σκληρή ζωή εκείνης της εποχής, τις πίκρες και τα πάθη των απλών ανθρώπων. Σταθερά μοτίβα στο έργο είναι η σκληρή μοίρα, η αρρώστια και το ανέφικτο της ανθρώπινης ευτυχίας.
Η υπόθεση είναι απλή και βγαλμένη μέσα από τη ζωή: Μια γυναίκα του λαού, η Βιργινία, ερωτεύεται και παντρεύεται έναν άνδρα νεώτερό της, τον Νίκο και μένουν σε μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας. Η γυναίκα αρρωσταίνει και ο σύζυγός της αναγκάζεται να προσλάβει μια νέα κοπέλα, τη Λιόλια, για να τη φροντίζει. Ο Νίκος ερωτεύεται τη Λιόλια και η Βιργινία πεθαίνει, αφού ανακαλύπτει αυτόν τον έρωτα. Ο Νίκος παντρεύεται τη Λιόλια, όμως η τραγική σκιά της πεθαμένης Βιργινίας στοιχειώνει τη νέα οικογένεια. Το παιδί που γεννιέται από αυτό το γάμο είναι ατροφικό, σαν μια κερένια κούκλα και μοιάζει με το πρόσωπο της πεθαμένης. Η σκιά της φθοράς και του θανάτου δεν πρόκειται να αφήσει την νέα οικογένεια να κατακτήσει την ευτυχία.

Η «Κερένια Κούκλα» θεωρήθηκε ως ένα από τα πρώτα δείγματα του συμβολισμού στη νέα ελληνική λογοτεχνία. Ο Χρηστομάνος καταφέρνει με την «Κερένια Κούκλα» να μας παρουσιάσει ένα τολμηρό κείμενο, να ηθογραφήσει με ενάργεια τους χαρακτήρες του και να μας περιγράψει με ρεαλισμό τη σκληρή ζωή εκείνης της εποχής. Ο ρεαλισμός της αφήγησης συνδυάζεται με τον λυρισμό των περιγραφών και η απλή γλώσσα του κειμένου ελκύει περισσότερο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.



Μέρος πρώτο 10/09/2012
Μέρος δεύτερο 11/09/2012
Μέρος τρίτο 12/09/2012
Μέρος τέταρτο 13/09/2012
Μέρος πέμπτο 14/09/2012
Μέρος έκτο 17/09/2012
Μέρος έβδομο 18/09/2012
Μέρος όγδοο 19/09/2012
Μέρος ένατο 20/09/2012
Μέρος δέκατο 21/09/2012
Μέρος ενδέκατο 25/09/2012
Μέρος δωδέκατο 26/09/2012
Μέρος δέκατο τρίτο 27/09/2012
Μέρος δέκατο τέταρτο 28/09/2012
Μέρος δέκατο πέμπτο 01/10/2012
Μέρος δέκατο έκτο 02/10/2012
Μέρος δέκατο έβδομο 03/10/2012
Μέρος δέκατο όγδοο 04/10/2012 (τέλος)